Głosy znad krawędzi – refleksje na temat tragedii Szekspira ,,Król Lear”
Ludzka natura jest przewrotna. Bywa, że człowiek błądzi najbardziej, gdy jest przekonany o słuszności obranego kierunku. Jest najbardziej ślepy, gdy wydaje mu się, że zna prawdę. Postępuje najbardziej nieostrożnie, gdy stara się za wszelką cenę zapanować nad losem i dopiero na skraju załamania odzyskuje rozum. Do takich refleksji prowokuje sztuka Król Lear , której tytułowy bohater mierzy się ze zmierzchem własnej potęgi. Oto władca zamierza podzielić królestwo pomiędzy swoje trzy córki. Przedtem zachęca je do l icytowania się o ojcowską przychylność, pytając, która kocha go najbardziej. Goneril i Regana pochlebstwami zjednują sobie poparcie, natomiast Kordelia buntuje się przeciwko oportunizmowi, rozbudzając w głównym bohaterze furię. W jednej chwili ojciec wyrzeka się tej, którą ponoć kochał najbardziej, słysząc, że dziewczyna kocha rodzica tak jak nakazuje powinność, nie mniej i nie więcej. Niestety, uczucia dwóch pozostałych córek ...